Thursday, March 15, 2012

ساختن راه آهن سراسری ایران


شا_آریامهر
 
بیست وسوم آذر ماه ۱۳۰۶:بعد از ظهر روز یکشنبه بود ، و باد موسمی سردی میوزید که بیست و یک تیر توپ فضای تهران را پرکرد . در این حال بود که وزیر فوائد عامه در چند کیلومتری دروازه گمرک تهران که بیابان وسیعی بود در آن بیابانهای جنوب تهران محل کنونی ایستگاه راه تهران کلنگ نقره ای کوچکی را تقدیم شاهنشاه رضاشاه پهلوی کرد و شاهنشاه اولین اثر بزرگ آبادانی این کشور را بزمین زدندوو بدین ترتیب ساختن راه آهن سراسری ایران آغاز گردید

ترکمانچای چینی؟ آنهم در سال ۲۰۱۱ میلادی؟


ترکمانچای چینی؟ آنهم در سال ۲۰۱۱ میلادی؟ وقاحت از رژیم است یا از سکوت ما؟ شا_آریامهر
 
بحث امروز ۱۹ دسامبر
درست چند روز پس از شلوغی و شلخته بازی اشغال کمدی سفارت انگلیس، توجهم به خبری جالب شد که با خواندن ان از تعجب خشکم زد.سخنگوی دولت چین اعلام کرده بود که ما از حمایت ایران دست بر نمیداریم حتی اگر منجر به جنگ جهانی سوم شود..این جمله در عین سادگی، بس تکان دهنده و گویاست و اولین سوالی که به ذهن خ...واننده می آورد این است ؛ مگر این دولت تا چه حد منافع از ما میبرد که از هزینه جنگ جهانی بیشتر است؟ هزینه یک جنگ جهانی شوخی نیست وغیر از مسائل جانی و انسانی خود، سرمایه هنگفت و کلانی را به کام خود میکشد. پس ما چه داریم که انقدر مهم است؟ با خود فکر کردم شاید چاه نفت یا معدن الماسی چیزی کشف کردند و به چینی ها واگذار کرده اند و صدایش را در نمی آورند ولی باز هم قطعات پازل بر نمی گشتند چون چنین چیزی هایی ارزش جنگ جهانی را ندارند تا اینکه دیروز با این خبر مواجه شدم..خبر قراردادی ننگین که ایران را ۲ دستی تقدیم چین میکند..درست مثل اینکه چرخ زمان به عقب برگشته و دوباره با سالهای ننگین ۱۹۱۹ و تقسیم ایران بین روس و انگلیس یا به دوران قرداد ننگین گلستان و ترکمانچای بر میگردیم..و این همانند پتکی بود .
درچارچوب این پیمان، پس از تسلط چینی‌ها بر منابع نفت و گاز کشور، اینک نوبت واگذاری خاک و جغرافیای ایران زمین به دولتی بیگانه آغاز شده است
لازم به یادآوری است از سال ۱۹۶۳ تا کنون چه بصورت جبری و چه بصورت داوطلبانه هیچ قرارداد تحت الحمایگی رسمی بین دو به امضاء نرسیده است. در سال ۱۹۶۵ یک دادگاه اروپایی این نوع ارتباط سیاسی را استعمار نرم خواند و از کشورهای غربی خواست از مناطق تحت الحمایه خود در بخش‌هایی از آسیا یا آفریقا خارج شوند و به این نوع قرارداد‌ها پایان بخشند.
خلاصه برخی مفاد قرارداد تحت الحمایگی خفت بار حکومت ایران با چین که در تیر ماه سال ۱۳۹۰ بسته شده، شامل موارد زیر است:

در این مناطق یعنی؛ مسیر ۳۸۰ کیلومتری حاشیه خلیج فارس که تا مرز پیشروی درون دریا به عمق ۸ کیلومتر، حوزه جغرافیایی ایلام تا مریوان (که شامل منطقه بزرگ گازی کشف شده توسط چینی‌ها هم هست اما اطلاعات این اکتشافات محرمانه باقی مانده‌اند) ، حوزه شمالغربی ایران در مجاورت با دریای خزر (که منابع عظیم نفت و گاز را در خود جای داده است) چگونگی فروش و تعیین نوع مشتریان نفت و گاز در۲ حوزه تحت الحمایه (خلیج فارس و ایلام تا مریوان) با تایید مطلق شرکت نفت چین انجام می‌پذیرد و شرکت نفت ایران و قرارگاه خاتم الانبیاء صرفا نقش مجری تصمیم شرکت نفت چین خواهند بود. تصمیم گیری برای احداث پالایشگاه‌ها، نیروگاه‌ها، جاده سازی، فرودگاه‌ها و مانند این‌ها در اولویت و بدون مناقصه در اختیار طرف چینی است و در صورت عدم تمایل چینی‌ها، قابل واگذاری به دیگران خواهد بود. بازسازی تمامی پالایشگاههای ایران تا سال ۲۰۱۹ میلادی به چینی‌ها واگذار می‌شود. چینی‌ها مجازند دردر این مناطق، پایگاههای مدیریتی ایجاد کنند. ورود و خروج ایرانیان حتی نیروهای نظامی و امنیتی ایرانی در این پایگاه‌ها صرفا با مجوز رسمی چینی‌ها میسر است. مدیریت دفاعی این مناطق نیز باید با تایید چینی‌ها تعیین شود. دولت چین اجازه دارد برای تامین نیروی انسانی به هر میزان لازم است نیروی متخصص و دفاعی به ایران اعزام نماید. در حال حاضر بیش از ۱۱۰۰۰ نیروی چینی به ایران وارد شده‌اند که ظاهرا بخش زیادی از آن‌ها را نظامیان بدون یونیفورم تشکیل می‌دهند.
دولت چین حمله نظامی علیه این مناطق در ایران را، به نوعی تهدید منافع ملی و جغرافیای سیاسی چین تلقی می‌کند ودر صورت لزوم خود را ملزم به دفاع از آن‌ها خواهد دانست. حضور نظامی چین در این مناطق در مواجهه با حمله نیروهای خارجی نیازی به موافقت قبلی یا کسب اجازه از دولت ایران نخواهد داشت!
این قرارداد تا سال ۲۰۲۴ میلادی ادامه خواهد داشت و تا سال ۲۰۲۹ میلادی قابل تمدید است.
ظاهرا این بذل و بخشش بی سابقه کافی نبوده که دولت موافقت کرده با پرداخت ۹ میلیارد دلارکمک بلاعوض به صنایع نظامی چین، آن‌ها را به سرعت عمل در تولید ناوهای هواپیمابر تشویق کند.

حال سوال این است: چه باید کرد؟ یا روشن تر بگویم. اگر دست به کار نشویم برای ما چه باقی خواهد ماند؟ توجه کنید با چه مواجه ایم نیروی نظامی! اختیارات کامل! برداشت انحصاری! دفاع از خاک ایران به منزله دفاع از خاک چین! کمک ۹ میلیارد دلاری! همه و همه چه معنی دارد و تکلیف ما ملت در این شرایط چیست؟ اگر منتظریم تا رژیم بلند گو به دست بگیرد و مفاد این قرار داد ننگین را اعلام کند تا مردم به خیابان بریزند، میدانیم که چنین اتفاقی نخواهد افتاد پس وظیفه قشر آگاه و اپوزیسیون در این مقطع حساس چیست؟

تلاش براي بازگشت شيروخورشيد

از استاد ارجمندم بهرام پارسا


ايرانيان بايد گام به گام براي بازگشت شيروخورشيد اين نماد ملي سرزمينمان تلاش كنند.

...نخست تنديس هاي شير و خورشيد مانند نمونه ي باغ ملي را سرجايِ خود برگردانند، در گام بعدي شيرو خورشيد سرخ، جاي هلال احمر عثماني را كه بودنِ آن توهيني بزرگ به هويت ايراني است، بگيرد و در گام سوم شيرو خورشيد بر درفش ملي ايران جاي گيرد.

براي تحقق اين سه گام بايد از همه ي نيرو و توانايي هاي خود بهره بريم.

* بهترين كتابي كه تاكنون درباره ي پيشينه ي شيروخورشيد نوشته شده است، كتاب گرانسنگ دکتر ناصر انقطاع است كه اين سند نيز برگرفته از آن كتاب است

فاجعه سینما رکس آبادان: جنایتی که هرگز فراموش نخواهد شد

 شنبه شب، ۲۸ مردادماه سال ۱۳۵۷، سينما ركس آبادان آتش گرفت و جز تنى چند، همه تماشاگران آن در آتش سوختند و بدين گونه دردناك ترين رويداد شورش ۵۷ رقم خورد.
تنها چند ساعت پس از آن، اعلاميه اى در سطح شهر آبادان پخش شد كه شهربانى و ساواك را عامل آتش سوزى معرفى مى كرد.
در فضاى ملتهب آن دوران به زودى اين شعار در سرتاسر ايران سر داده شد كه «ركس آبادان ...را شاه به آتش كشيد».
فرداى آن روز سرتيپ رزمى، رئيس شهربانى آبادان، بر صفحه تلويزيون ظاهر شد و علت حادثه را خرابكارى اعلام كرد.
سرهنگ اردشير بيات، معاون انتظامى شهربانى آبادان كه در آن شب به سرعت خود را به محل حادثه رسانده است، در گفت و گو با راديو فردا واقعه را اين گونه شرح مى دهد: «ساعت حدود هشت يا نه شب ماه رمضان بود و من روزه بودم. با فرمانده قرارگاه يعنى سرگرد حميدفر كه بچه آبادان بود رفتيم منزل. حدود ساعت يك ربع به ۱۰ شب تلفن منزل من زنگ زد و افسر نگهبان قرارگاه اطلاع داد سينما ركس آتش گرفته است و اگر فرمانده قرارگاه آن جاست فورا خود را برساند. ايشان بلافاصه حركت كرد و شايد پنج يا شش دقيقه بعد دوباره افسر نگهبان تلفن زد و گفت شما خودتان هم تشريف بياوريد چون آتش خيلى شديد است و جمعيت در سينما زياد است. من سوار شدم و به محل رسيدم، ديدم شلوغ است و در عرض ۱۰ يا ۲۰ دقيقه تمام پرسنل شهربانى آنجا حاضر شدند. متاسفانه سينما در طبقه دوم قرار گرفته بود و رفتن به طبقه بالا خيلى مشكل بود.»
وى مى افزايد: «در اين جريان بزرگ ترين مسئله اى كه براى همه جاى ابهام دارد اين است كه مى گفتند در سينما را بسته اند، در صورتى كه حدود ۲۰ نفر همان ابتدا از درهاى سينما بيرون آمدند كه ما از آنها بازجويى كرديم و عده اى را كه مجروح بودند به بيمارستان فرستاديم. حدود سه ربع ساعت طول كشيد تا ماموران آتش نشانى توانستند به داخل راهروها رخنه كنند ولى نمى توانستند به داخل سالن سينما بروند چون شعله هاى آتش بسيار زياد بود. يكی از افسران ما به نام سرگرد نیکو بذل با چند تن از پاسبان ها به بالكن سينما رفتند و از آنجا دور تا دور سينما را سوراخ كردند و و به كمك ماموران آتش نشانى لوله هاى آب پاشى را از ماشين ها گرفتند و توانستند از سوراخ هايى كه تعبيه شده بود لوله هاى آب را به داخل سينما نفوذ بدهند و آتش را خاموش كنند
خمينى كه در آن زمان هنوز در نجف بود، نوشت قرائن نيز نشان مى دهد دست جنايتكار دستگاه ظالم در كار باشد اشاره خمينى به سخنرانى شاه بود كه دو روز پيش از حادثه سينما ركس گفته بود: «ما به شما نويد و وعده تمدن بزرگ با جزيياتش را مى دهيم و ديگران فكر مى كنم به شما وعده وحشت بزرگ بدهند. حال مقايسه اش با ملت ايران است.»
طرفدار خمينى آن روزها استدلال مى كردند كه رژيم شاه خواسته است با آتش زدن سينما ركس، آنان و انقلاب اسلامى را بدنام كند.
سرهنگ اردشير بيات دراين باره مى گويد: «دو سه ماه از اين جريان گذشته بود كه سرقت هايى شبانه در آبادان اتفاق افتاد. اين هم مزيد بر علت شده بود كه بگويند شهربانى در اين سرقت ها هم دست دارد و گرنه در زمان حكومت نظامى كسى نمى تواند سرقت كند، اما خوشبختانه اينها توسط ماموران شهربانى دستگير شدند. بعد ازاين كه اين باند دستگير شد يكى از اشخاصى كه جزو باند سارقين بود در بازجويى به سروان رسايى، جانشين رئيس آگاهى مى گويد اگر به من كمك كنيد سرنخى از جريان آتش سوزى سينما ركس آبادان به شما مى دهم. اين شخص مى گويد روزى درقهوه خانه با چند نفر نشسته بوديم، يكى از دوستان من كه برادرش به نام زاغى در سينما ركس كشته شده بود داشت به آمرين آتش سوزى سينما فحش مى داد. جوانى كنار او بود كه گفت بى خود فحش ندهيد، چون برادر شما خودش در آتش سوزى سينما ركس دست داشته است. دوستم پرسيد شما از كجا مى دانيد، جواب داد براى اين كه من هم با آنها بودم. اين سرنخى بود كه آن آقا داد و آن فرد را حسين تكبلى زاده معرفى كرد. وقتى تكبلى زاده دستگير شد جريان سينما ركس را روى دايره ريخت. او گفت ما عده اى جوانان آبادان در منزل جمع مى شديم و شخصى به نام آقاى كيارش كه دبير دبيرستان هاى آبادان بود به ما درس مى داد و تبليغ مى كرد. بعد به ما گفت جوانان بوشهر براى شما تعدادى روسرى و كرست فرستاده اند و گفته اند جوانان آبادان مرد نيستند و هيچ اقدامى نمى كنند. به ما برخورد و تصميم گرفتيم كارى كنيم. آنها به سينما ركس مى آيند و از پله ها بالا مى روند و تينر مى ريزند. تمام بدنه اين سينما آكوستيك بود كه زود آتش مى گيرد و گازهاى خفه اى كننده اى از آن توليد مى شود. او گفت ديديم اگر بياييم بيرون، چون سينما يك ساختمان با شهربانى فاصله دارد ما را مى گيرند پس برويم داخل سالن و بعد بياييم بيرون. وقتى اينها وارد سالن مى شوند آتش شديد مى شود بنابراين حسين تكبلى زاده مى تواند بيرون بيايد و سه نفر از كسانى كه سينما را آتش زدند در آتش مى سوزند.»
عليرضا نورى زاده، روزنامه نگارى كه در آن روزها دبير سياسى روزنامه اطلاعات بوده اشاره كرد شخصى كه دستگير شده، افراد ديگرى را هم لو داده است و در مجموع اطلاعاتى كه به آقاى نخست وزير رسيده از طريق سازمان اطلاعات كشور و شهربانى حاكى از اين است كه دستور العمل آتش زدن سينما ركس از نجف آمده است. اسمى كه ايشان به زبان آورد و من فراموش نمى كنم و بعدها اين اسم براى ما مهم شد آقاى كيارش بود كه بعداً نماينده مجلس شد و تاكيد كرد اين آقا با كيارش و در نجف هم با شمارى از روحانيون درارتباط بوده است.
پس از پيروزى شورش ۵۷ حسين تكبلى زاده، متهم رديف اول حادثه كه از زمان دستگيرى در زندان شهربانى آبادان نگهدارى مى شد از زندان آزاد شد. چون اعلام شده بود آتش سوزى كار ساواك است به گواهى گفته هاى او در جريان دادگاه، حسين تكبلى زاده به هر درى زد و به قم و تهران و نزد مسئولان گوناگون رفت تا بگويد او ساواكى نيست و با افراد ديگرى درارتباط بوده است.
يك شهروند آبادانى نظر بسيارى از مردم آبادان را درباره جريان دادگاه و روند رسيدگى به اين پرونده چنين بيان مى كند: « تنها چيزى كه مى توان به آن شك نكرد و عامل اين قضيه است خود تكبلى زاده بود كه همه به او مشكوك بودند. ولى حتی يكى از آدم هايى كه اسم برد به دادگاه نيامدند، بازداشت و مجازات نشدند درحالى كه آنها بايد اعدام مى شدند و جو عمومى آبادان اين بود. اين طور نبود كه بعد از اين دادگاه مردم بگويند راحت شديم و مسببين اصلى قضيه دستگير شدند و آبى روى آتش ريخته شود. اين دادگاه نشان داد مسببين اصلى اين فاجعه چه كسانى هستند ولى به جزاى كارى كه كردند نرسيدند.»
با اعتراض خانواده هاى سوختگان سينما ركس آبادان به رسيدگى نشدن به پرونده سينما ركس و تحصن آنان، بالاخره دادگاه ويژه اى به رياست موسوى تبريزى در آبادان تشكيل شد و حسين تكبلى زاده را همراه چند تن از كاركنان شهربانى و ساواك محكوم به اعدام كرد.
اما در ميان محكومان و حتى متهمان، هرگز نامى از كسانى كه تكبلى زاده مدعى بود با آنان در ارتباط بوده است ديده نشد.
امروز ساختمان سینما رکس آبادان، جایی که در هر کجای دنیا، آن را تبدیل به محل یادبود میکردند ، یک مجتمع تجاری شده است..........

تقدیم به پرزیدنت انور سادات ......

شا-آریامهر 

   تقدیم به پرزیدنت انور سادات ...... درود اهورایی بر تو ای مرد بزرگ....که تا آخرین لحظه در کنار عشق و دوستی و آرمان های والای انسانیت ایستادی ...

آیا این مرد بزرگ که تنها کسی بود که پادشاه فقید ما را ترک نکرد میدانست که سرزمین وی نیز چنین روزی مثل امروز را خواهد دید؟

نسل سوخته تقاضای غرامت میکند!!!

 شا_آریامهر
 
خطاب به محمد حسن قدیری
نسل جوان امروز از نسلی که باعث و بانی خودکشی دست جمعی ۵۷ بودند و هستی و زندگی ما را به تاراج بردند و به نابودی کشاندند ، تقاضای غرامت میکند....

ما نسل جوان ایرانی از بانیان شورش ۵۷، که پادشاه ما را از کشور بیرون کردند و با رفتن او، صلح، آرامش، قدرت جهانی، پرستیژ اجتماعی ، دوستی و محبت، آزادی زن، بزرگداشت روح خانواده، امنیت ب...ین المللی از ما رخت پر کشید، تقاضای غرامت میکنیم

ما نسل سوخته از بانیان قادسیه دوم در سال ۵۷، که با بورسیه دولت مجانی برای تحصیل به خارج میرفتند، برای به هدر رفتن روح جوانی، استعداد ، انرژی خلاق، که میتوانست در بستر رژیمی ایران ساز چون پهلوی، تحقق پیدا کند و
اندیشمندان و دانشمندان بزرگی را پرورش دهد ولی در عوض از ما جوانانی معتاد، اندوهگین و بی هدف ساخت که از داشتن کوچکترین وسایل ساده ارتباط جمعی محرومند
و اراجیف ملایان بر آنان حکومت میکند، تقاضای پرداخت غرامت میکنیم

ما نسل سوخته از کسانیکه که تغذیه رایگان میخوردند و ابر مرد تاریخ ما، محمد رضا شاه پهلوی را از ایران بیرون کردند و خفت و خواری :ایرانی=تروریست بودن را برای ما به جان خریدند,از نداشتن آبرو در ۴ گوشه جهان، شکایات و تقاضای پرداخت غرامت میکنیم،
ما نسل سوخته بخاطراینکه زندگیمان گذشت و هیچ از ان نفهمیدیم بابت ۳۳ سال زندگی سوخته تقاضای پرداخت غرامت میکنیم

۳۳سال زندگی کسی که جرمی مرتکب نشده ولی در پشت سلول های زندان در بند است چقدر ارزش

قصه های خانوم جون

شا_آریامهر ......
مادر بزرگی داشتم که ۴ سال پیش، در سن ۹۸ سالگی، عمرش را داد به شما. بله تعجب نکنید ما ارثی داریم و زیاد عمر میکنیم! .دیگه خودتون حساب کنید..تا ۲۱ سالگی در دوران قاجار زندگی کرده، تا ۷۱ سالگی در دوران پهلوی، ۲۷ سال آخر را هم در دوران آخر الزمان !...
با اون موهای یک دست سپیدش و چشمای آبی، و پوست خیلی نازکش همه میگفتن چقدر صورتش نورانیست...یادش بخیر
پدر من به قول خو...د مادر بزرگ، ته تغاری سر پیری معرکه گیرش بود .وقتی میدیدیمش، طبق معمول همه مادر بزرگها، قصه هایی میگفت دل نشین که وقتی شروع میکرد تو را هم با خودش به آنجا میبرد..و میگفت و تو مجسم میکردی و بهت حالتی عجیب از گرمی و صفا میداد و در دنیایی دور سیر میکردی..باری به هر جهت مادر بزرگ ما که برای همسن و سالهاش هاش بی بی خانوم و برای ما خانوم جون وبعد ها برای نبیره هاش خانوم جون مامانی شده بود، قشنگی قصه هاش این بود که همه واقعی بودن...همه روز به روز و تکه های کوچک و بزرگ از زندگی طولانیش بودن که در ۳ دوران تاریخی مملکت ما اتفاق افتاده بودن و چنین چیزی برای همه افراد اتفاق نمیافتد . همچین که وقتی رفت انگار قسمتی از تاریخ را هم با خودش برد... از دوران قاجار و اندرونی ها و بیرونی هاش میگفت..از درشکه و کالسکه...از زمان لاله ها و لامپا های صورتی..از آش کشک و قورمه گوشت ...از بوته جقه و شب های یلدای قدیم زیر کرسی ...
.ولی وقتی میرسید به دوران رضا شاه ، گل از گلش میشکفت، آب و تابی به قصه هاش میداد که ما همیشه میخواستیم از قصه های اون دوران تعریف کنه...آخه در مدت کم سلطنت رضا شاه دو بار او را از نزدیک دیده بود !! و به خودش میبالید...هر بار که به اون قسمت ها میرسید برای ما همون هیجان بار اول رو داشت...یک بار وقتی رضا شاه تصمیم گرفت خودش شناسنامه هارا دست ملت بده...که مردم تا اون روز شناسنامه نداشتند..و شجره نامه خانواده در پشت جلد قران نوشته میشد...خانوم جون میگفت نه من ، بلکه پدر و پدر بزرگم هم تو زندگیشون شاه ندیده بودن...شاه فقط تو قصه ها بود...ولی رضا شاه آمد و خودش شناسنامه به مردم داد...بعد تعریف میکرد که یک سال بعد تو نانوایی سر محل، داشتند از هیبت و جبروت شاه میگفتن ...حتی شایع شده بود که اگه کسی خوب نان نپزد رضا شاه او را می اندازد در تنور! خانوم جون میگفت آقا جلال یکی از کاسب های محل داشت اوستای نانوا را دست مینداخت که بپا خوب نون بپزی که نیفتی تو تنور که از درب مغازه داد زدند برین کنار راه باز کنید اعلی حضرت تشریف آوردند....ما همه سر جایمان خشکمان زده بود! میگفت کم مانده بود مردهای گنده شلوار هایشان را خیس کنند...اگر به سیبیل های مردا نگاه میکردی ( که اون روزها همه سبیل داشتند)، میدیدی که سبیل هاشون از چپ و راست تکون میخوره و بالا پایین میره..اعلی حضرت میگه خسته نباشی اوستا...نون هات چطوره؟ نون خوب میپزی؟ اعلی حضرتا اجازه یک نون خاشخاشی داغ براتون بزنم؟ رضا شاه رویش را بر می گرداند به یکی از حاضرین که نا ن گرفته بود و قبل از رسیدن شاه در حال خارج شدن بود و به آن آقا میگه: نه من از نان این آقا میچشم..یعنی نمیخواست کسی براش نان سفارشی بزند...میخواست نان عادی مردم را بچشد....و بعد از خوردن یکی ۲ دولقمه با جدیت هر چه تمامتر به نانوا گفت...خوب است ولی کمی خمیر است...بار دیگر که وارد میشوم، میخواهم نانی درست و حسابی بخورم..و در چشم نانوا زل زاد...خانوم جون میگفت این مرد آنچنان نگاه و چشمانی داشت که گویی برای پادشاهی خلق شده بود...تنها یک کلمه برازنده وی بود: پادشاه......
...... بعد از داستان کشف حجاب تعریف میکرد و ما از دست دختر های همسایه شون از خنده روده بر میشدیم که چجوری مجبور بودن از دست برادر هاشون، روزای اول لباس شیک زیر چادر بپوشن و از خونه که اومدن بیرون و رسیدن سر چهار راه، چادرشون را بر میداشتن و میگذاشتن توی کیفشون و اسمشون رو یکی یکی عوض میکردن.....از تاسیس دانشگاه و راه آهن یا ماشین دودی و غیره تا سلطنت ولیعهد و ترور وی و و و...قصه های وی هیچوقت تمامی نداشت...
به سال ۵۷ که میرسید همه چیز غمگین میشد...و اه میکشید و با آنکه زنی عامی بود همیشه میگفت ای کاش قلم پای جیمی کارتر میشکست و پاش به ایران نمیرسید...خدا ازت نگذره جیمی کارتر که این بلا را به سر ما آوردی...وقتی زمان یاسر عرفات رسیده بود میگفت این یارو عربه پاشو گذشت اینجا، ایران فروخته شد به لبنان و فلسطین و سوریه...نگاش کنید چه دل و قلوه ای هم به هم میدن و چه ماچ و بوسه ای میکنن...وقتی هم جنگ با عراق بود بازم به یاسر عرفات فحش میداد...میگفت هر چی هاست زیره سر همین ۲ تاست...یعنی خمینی و یاسر عرفا ت...
وقتی تو تلویزیون محموله های مواد مخدر را نشان میداد که توقیف شده خانوم جون میگفت چرا اگه راست میگن، آتیششون نمیزنن جلوی چشم؟ اینا همش حقه بازیه...اینا رو.میبر میفروشن بعد ها که فکر میکردم و از خیانت کارتر و عرفات و آگاهی داشتم، یا وقتی میدیدم ایران به یکی از کارتل های بزرگ تریاک تبدیل شده و در آمد اصلی از فروش تریاک است تا نفت، به خودم میگفتم آخه خانوم جون این چیز هارو از کجا میفهمید؟ غیر از اینه که بعضی ها ذاتا ذهن ، ادراک و حس ششم قوی دارند و امروز با در دست داشتن تمام امکانات باید نهایت استفاده را از این حس بکنند و حتی اگر سیاسی نیستند، از کنار چیزی سر سری نگذارند و به تحقیق بپردازند؟؟.....شاید اینجا بد نباشه به قضیه ترکمانچای چینی اشاره کنم که هر چند هنوز مدرک قاطع در دست نیست ولی اینهم برای من مثل جیمی کارتر خانوم جون میماند .........